، سایت سرگرمی، تفریحی، مجله تفریحی ایرانیان شاد

رعنا، دختر کوچولویی که تازه وارد مدرسه شده بود، خیلی خجالتی بود و هرکس چیزی می گفت، سرش را پایین می انداخت و جواب نمی داد. در مدرسه آنها چند تا دختر بچه شیطون کلاس پنجمی بودند که همیشه دور از چشم ناظم ها بچه های کوچک تر را اذیت می کردند و با هم می خندیدند.یک روز که رعنا گوشه حیاط ایستاده بود و داشت خوراکی هایش را می خورد، آنها به سمت رعنا آمدند و خوراکی ها را از دستش گرفتند و خوردند. رعنا سرش را پایین انداخت و هیچ چیز نگفت.

آن روز رعنا تا آخر زنگ مدرسه، گرسنه ماند و روزهای بعد هم به همین ترتیب گذشت. رعنا آنقدر گرسنه می ماند که وقتی به خانه می رسید، نمی دانست چطوری غذا بخورد.

مادر رعنا که خیلی باهوش بود ، به او گفت: رعنا تو خوراکی هایت را در مدرسه نمی خوری؟

رعنا فکری کرد و گفت: نه…

مادر گفت: چرا دخترم ؟ پس چه کار می کنی که اینقدر گرسنه به خانه برمی گردی؟

رعنا سرش را پایین انداخت و گفت: خوراکی هامو می دم به دوستام …

مادر گفت: عیبی نداره دخترم… تو می توانی به هرکسی که دوست داری، خوراکی هایت را بدهی اما به شرطی که خودت گرسنه نمانی.

رعنا چیزی نگفت.

فردای آن روز دخترهای شیطون سراغ رعنا آمدند تا خوراکی هایش را بگیرند. یکی از آنها گفت: زود باش… زود باش گرسنه هستیم.

رعنا گفت: من مقداری از خوراکی هایم را می توانم بدهم. چون خودم هم می خواهم بخورم…

یکی از دخترهای شیطون گفت: به به… زبون باز کردی…

یکی دیگر گفت: بالاخره ما صدای تو رو هم شنیدیم…

آن یکی گفت: برای ما کم است.. ما سه چهار نفریم و سیر نمی شیم. همه اش را باید به ما بدهی، رعنا هم تمام خوراکی هایش را به آنها داد و دوباره گرسنه ماند.

وقتی رعنا رفت خانه، مادر گفت: خوراکی هایت را خوردی؟

رعنا گفت: بله.

مادر گفت: همان ساندویچی بود که دوست داشتی…

رعنا گفت: چی؟

مادر گفت: مگه نخوردی؟ نفهمیدی چی بود؟

رعنا گفت: نه.

مادر که خیلی عصبی شده بود، گفت: رعنا تو چرا اینقدر بی دست و پایی. دوباره غذایت را به دیگران دادی؟

رعنا زد زیر گریه و گفت: آخه مامان من نمی خواهم غذامو به اونا بدم. چند تا دختر بزرگ تر هستند که با زور خوراکی های مرا می گیرند.

مادر گفت: اگر خوراکی هایت را به آنها ندی چی می شه؟ یک بار امتحان کن.

فردای آن روز رعنا در زنگ تفریح یک ساندویچ بزرگ از کیفش درآورد و مشغول خوردن شد. زورگوهای مدرسه که سرگرم گرفتن خوراکی بچه ها بودند، چشمشان به رعنا افتاد و به سمت او آمدند و گفتند: به به رعنا خانم… چقدر تند تند داری ساندویچ می خوری. می خوای از اون به ما ندی؟ ولی ما که می خوریم، چون تو به ما ساندویچت رو می دی، مگه نه؟

رعنا گفت: نه نمی دم، چون خودم گرسنه ام.

یکی از دخترها گفت: خوب باشه… امروز بخور اما فردا خوراکیت مال ماست.

رعنا آن روز خوشحال بود که خوراکی هایش را خودش خورده و به کسی نداده است، اما نگران فردا بود که چه می شود؟

وقتی خانه آمد، جریان را برای مادر تعریف کرد. مادر گفت: عیبی ندارد. من آنها را ادب می کنم. فردا برایت ۲ تا ساندویچ درست می کنم یکی از آنها مال خودت و یکی دیگر مال زورگوها. فقط رعنا یادت باشد مال خودت را بخوری که اسمت را رویش می نویسم.

رعنا گفت: باشه مامان…

زنگ تفریح شد و زورگوها باز سراغ رعنا آمدند. رعنا هم سریع ساندویچی را که مامان برای آنها درست کرده بود داد و آنها وقتی خوردند فقط بالا و پایین می پریدند و فرار می کردند و رعنا هاهاها می خندید.

رعنا به خانه برگشت و ماجرا را برای مادر تعریف کرد. مادر هم خندید و گفت: عاقبت زورگویی همین است. من در ساندویچ آنها فلفل و نمک زیاد ریخته بودم.رعنا که فهمید خیلی خندید و از آن به بعد زورگوها سمت رعنا نیامدند.

گلنوشا صحرانورد