، سایت سرگرمی، تفریحی، مجله تفریحی ایرانیان شاد

ازدواج من و همسرم به صورت کاملا سنتی بود، ما آشنایی چندانی با هم نداشتیم. در ۱۶ سالگی ازدواج کردم و در سن ۲۲ سالگی ۴ فرزند داشتم…

زهره حمیدی از نسل باسابقه سینما و تلویزیون است که در کارنامه بازیگری اش، آثار اجتماعی پرباری دارد که همه این آثار به نوعی ارتباط خوب و سازنده ای با مخاطبانش برقرار کرده است، آخرین مجموعه تلویزیونی در حال پخش از این بازیگر و مادر مهربان، سریال تلویزیونی «شوق پرواز» است.

 

به گزارش HappyIranian.Org زهره حمیدی بیست و اندی سال است که در این عرصه فعالیت می کند و همیشه در آثار کاریش به عنوان مادر خانواده ظاهر می شود. زهره حمیدی گفتگویی صمیمی و دوستانه با ما داشتند و از خاطرات تلخ و شیرین زندگی اش برای مان گفت و ما هم نوشتیم…

 

بازیگری مرا انتخاب کرد
در حقیقت بازیگری من را انتخاب کرد! من و خانم منیژه حکمت در دوران دبیرستان با هم همکلاسی بودیم و من به صورت کاملا اتفاقی بعد از آشنایی با خانم حکمت، توسط ایشان برای یک کار سینمایی به نام «کوچه دلاوران دلگشا» به کارگردانی حسن هدایت، معرفی شدم و پس از بازی در آن فیلم، شروع فعالیت حرفه ای و هنری من آغاز شد. گفتنی است با توجه به این که من متاهل بودم و صاحب فرزند، کار بازیگری تا حدودی برایم دشوار بود و رسیدگی به هر دوی آنها بسیار سخت، اما از آن جا که به خانواده و شغلم علاقه داشتم هر دو آنها را تا به امروز در کنار هم حفظ کردم و امیدوارم که در شغلم موفق بوده باشم.

همسرم اول مخالف بود
در ابتدای شروع بازیگری، همسرم خیلی تمایلی به این انتخاب نداشت و موافقت نمی کرد، اما هنگامی که متوجه علاقه من به این کار شد و با توجه به احترامی که برایم قایل بود، نه تنها مخالفت نکرد بلکه از من حمایت نیز کرد. من معتقد هستم که انسان به تمام آرزوهای خوبش می رسد و بازیگری برای من جزء، آرزوهایی بود که من به آن دست پیدا کردم. دوران کودکی من، با دوران کودکی بچه های امروز خیلی متفاوت بود، سرگرمی ما با بچه های همسایه یا خواهر و برادرهایمان بود و بهترین بازی های ما «لی لی» یا «گرگم به هوا» بود…

تلخ ترین خاطره
تلخ ترین خاطره زندگی من فوت حامد عزیز بود و این بدترین حالت برای یک مادر است. هنگام این جریان من در اهواز و برای فیلمبرداری رفته بودم که اطلاع دادند حامد فوت کرده است. در طی ۱۶ ساعتی که از اهواز به تهران می آمدم، عین این ۱۶ ساعت برایم مانند یک عمر گذشت و لحظه ای نبود که چشمانم خیس نباشد، درست از همان لحظه که حامد متولد شده بود و پزشک آن را در آغوشم گذاشته بود تا مدرسه رفتن، بزرگ شدنش، همه و همه مانند یک فیلم بود.

 

حامد تنها ۲۷ سال داشت که این اتفاق برایش رخ داد، او در اثر ایست قلبی در خواب، ما را ترک کرد، حامد مانند تمام جوان های هم سن و سالش به فکر سلامتی و اندامش بود و به همین خاطر از داروهایی که در کلاس های بدنسازی به او معرفی شده بود استفاده می کرد و دارویی که حامد مصرف کرده بود روی قلبش تاثیر گذاشته بود، توصیه من به جوان ها به عنوان یک مادر، پرهیز از مصرف داروهای این چنینی و شیمیایی است و جوان های امروز باید مثل جوان های قدیم که زورخانه می رفتند با روش های درست به فکر سلامتی شان باشند.

۱۶ سالگی ازدواج کردم
ازدواج من و همسرم به صورت کاملا سنتی بود، ما آشنایی چندانی با هم نداشتیم. در ۱۶ سالگی ازدواج کردم و در سن ۲۲ سالگی ۴ فرزند داشتم، حمید و مهتا خارج از ایران و بیتا در ایران زندگی می کند و حامد هم دو سال و نیم است که در میان ما نیست. بعد از ازدواج تصمیم گرفتم با پیشنهاداتی که به من شد، به سمت بازیگری گرایش پیدا کنم، همان طور که گفتم ابتدای کار همسر و خانواده ام خیلی موافق با تصمیم من نبودند اما خیلی هم عکس العمل از خودشان، نشان ندادند.

فرزندانم علاقه ندارند
فرزندانم نسبت به شغل من حس خوبی داشتند اما هیچ وقت تمایلی به بازیگر شدن نشان ندادند که به نظر من هم بازیگری امری ذاتی است و با تزریق نمی توان، کسی را بازیگر کرد. خودم خیلی دوست داشتم که حتی یکی از فرزندانم راه من را ادامه بدهد البته باید بگویم تمایل داشتم که دخترانم مانند خودم ازدواج کنند و بعد پا به این عرصه بگذارند، اما متاسفانه یا خوشبختانه خودشان راهشان را انتخاب کردند و خوشبختانه در زندگی و کارشان موفق هستند.

نوه شـــــیرین زبــان
یکی از خاطرات شیرین و جالبی که با (کسری) نوه ام داشتم، گفتنش برای خوانندگان شاید جالب باشد، چون من در سن کم ازدواج کردم زودتر از آن چه که باید، صاحب نوه شدم، یک روز که برای پیاده روی با کسری به پارک ساعی رفته بودیم، با او صحبت کردم و به آن آمادگی دادم که به کسی نگوید من مادربزرگش هستم، همان موقع با گروهی روبه رو شدیم و گرم صحبت بودیم که کسری بدون قصدی و با زبان شیرین بچگانه اش گفت که من نوه اش هستم! همان موقع من جا خوردم و وقتی که از او علت این صحبتش را پرسیدم گفت من نگفتم که شما مادربزرگ من هستی، گفتم من نوه شما هستم!

با بچه هایم دوستم
پدر و مادرم رابطه خیلی خوبی با هم داشتند و این علاقه و احترام، در بین ما خواهر و برادرها هم منعکس شده بود و این تربیت درست باعث شد که من در زندگی خودم هم رابطه دوستانه ای با فرزندانم داشته باشم، حتی هنوز هم با خواهر و برادرهایم روابط گرممان را حفظ کردیم با توجه به این که، این روزها مشغله زندگی و خانواده ها زیاد شده است و خواهر و برادرها فرصت کمتری برای دیدار زود به زود هم پیدا می کنند…

۸ بچه هستیم
خانواده ای از سطح متوسط جامعه و کاملا فرهنگی بودیم، پدرم در بهداری کار می کرد و مادرم در اوایل زندگی، کار تدریس را انجام می داد، اما چون خانواده پرجمعیتی بودیم و من به غیر از خودم چهار خواهر و سه برادر داشتم، مادرم تصمیم گرفت که تدریس را کنار بگذارد و زمان بیشتری را به تربیت و آموزش ما اختصاص دهد، در کل با این که جمعیت خانواده ما، زیاد بود اما صمیمیت و گرمی بسیاری بین ما حاکم بود.