عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

۱۹ آذر ۱۳۹۰
7 بازدید

زیمبابوه، که زمانی انبار غله آفریقا بود، به دلیل ابتکارهای مرگبار باند موگابه رئیس جمهوری این کشور به دیار گرسنگان بدل شده است. موگابه روزگاری از محبوب ترین چهره های آفریقا بود، ۳۰ سال پیش بر دوش میلیون ها سیاه تا قصر ریاست جمهوری کشوری رفت که سبد غله آفریقا نام داشت و یکی از [...]

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

عکس های دیدنی از قصر رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه یکی از فقیرترین کشورهای دنیا

زیمبابوه، که زمانی انبار غله آفریقا بود، به دلیل ابتکارهای مرگبار باند موگابه رئیس جمهوری این کشور به دیار گرسنگان بدل شده است.

موگابه روزگاری از محبوب ترین چهره های آفریقا بود، ۳۰ سال پیش بر دوش میلیون ها سیاه تا قصر ریاست جمهوری کشوری رفت که سبد غله آفریقا نام داشت و یکی از مرفه ترین کشورهای آفریقا به شمار میرفت . وی که سالها بدلیل عقایدش در زندان بود با رای مردم به ریاست جمهوری رسید تا اعلام دارد که دیگر برده سفیدها و آفریکانر ها نیستیم. اما روزگار چنان نماند.موگابه بر اریکه قدرت، دیکتاتوری از کار در آمد که هیچ رای و نظری را احترام نگذاشت. بیشترین توجه خود را نثار مدیست های رم و پاریس کرد که باید هر روز برایش لباسی از گران ترین لباس های دوخت مارک های مشهور می رسید. آن هم در سرزمینی که با آمدن موگابه روز به روز فقیرتر شده است کار به جایی رسیده که برای خرید یک وعده غذا برای دو نفر ۱۰ میلیون اسکناس لازم است. و واحد پول زیمبابوه شده است یک دلار برابر یازده میلیون. سرعت تورم از سرعت چاپ اسکناس بیشتر شده، ده ها نهاد خیریه جهانی به فرستادن غذا و لوازم زندگی به منطقه سبز و خرم زیمبابوه مشغولند اما فقر همچنان کشتار می کند و نه فقط شکم های گرسنه ها، بلکه کشاورزان را، سفیدان را، کارخانه داران را و این کار گرسنگان نیست بلکه کار لمپن هایی است که برای موگابه هورا می کشند و به همین کرشمه از مجازات معاف می شوند و در نتیجه جنایت های باور نکردنی رخ می دهد. ما به ازای سرنگون کردن اقتصادی و منهدم کردن جامعه یی فقط یک دستاورد است. موگابه بیگانه ستیزی می کند و به حکومت های جهان از آن رو که سفید پوست در راس آنهاست، ناسزا می گوید. از تحریم آنها استقبال می کند. در این میان انتخاباتی هم برای زینت برگزار شد که به تصدیق همه جهانیان، نمایشی بود برای سرگرمی مردمی که گرفتار ایدز و فقر مانده و مدام برای کسی که کت و شلوار های شیک می پوشد و مخالفان خود را شکنجه می کند و فقری چنین را به مردم تحمیل می کند، هورا می کشند از شدت بی سوادی و بی خبری. باور دارند که این سرنوشت را دشمنان به آنها تحمیل کرده اند.

در حالی که شوربختی مردم زیمبابوه هر روز ابعاد وسیع تری به خود می گیرد موگابه همچنان مصرانه معتقد است که ریشه همه بحران های کشور را باید در دخالت و دست پنهان عواملی خارجی جست و جو کرد که قصد دارند او را از اریکه قدرت به زیر بکشند و زیمبابوه را مانند مستعمره ای نوین با سیاست های دلخواه خود هدایت کنند.بازی توهم گونه و ادعاهای آمیخته با فریب و اغفال رابرت موگابه رییس جمهور زیمبابوه پایانی ندارد. رابرت موگابه رییس جمهور زیمبابوه، گفت: ” من از این جا به همه اعلام می کنم که دیگر نه وبایی هست و نه جنگی! ” زیمبابوه از آن من است و هرگز زیمبابوه را رها (تسلیم) نکرده و استعفا نخواهم کرد. وی گفت: زیمبابوه درگیر جنگ با استعمار گر سابق – بریتانیا – است که توسط آمریکا و اروپا حمایت می شود.

اگر ادعای موگابه از سوی مردمان کشوری که دغدغه همیشه نان را در سر دارند قابل باور باشد، اما برای سایر کشورهای آفریقایی که درگیر هجوم هر روزه پناهندگان هستند این مساله نمی تواند چندان پذیرفته شود.

کلیدواژه ها: