، سایت سرگرمی، تفریحی، مجله تفریحی ایرانیان شاد

کلیه ها خون را از مواد زاید پاک کرده، در ضمن با عمل فیلتراسیون ادرار تولید می کنند. همان طور که افراد مسن تر می شوند کیسه هایی حاوی مایع به نام سیست یا کیست ممکن است در کلیه ها شکل بگیرند. که اینها اغلب کوچک، گرد و با جداره نازک هستند. کیست های کلیه تقریبا همیشه خوش خیم (یا غیرسرطانی) هستند، اغلب مشکلی ایجاد نمی کنند و بسیاری از افراد عمر طبیعی می نمایند، بدون این که از وجود آنها در بدن خود اطلاع داشته باشند.
کیست های کلیه چقدر شایع هستند؟
معمولاً کیست ها هر کجای بدن ممکن است شکل بگیرند. اما اختصاصا در کلیه بیشتر دیده می شوند. ۵۰% افراد بالا ۵۰ سال دارای کیست کلیه هستند.
چگونه کیست های کلیه شناسایی می شوند؟
تقریبا تمامی آن ها در بررسی های رادیولوژیک کشف می گردند.
مثلاً : سونوگرافی، سی تی اسکن و غیره که برای مطالعه سایر اندام های بدن به کار گرفته شده اند. به همین دلیل نام دیگرآن، کیست های اتفاقی است چرا که پزشک در حین بررسی سایر اندام ها به طور اتفاقی آن ها را مشاهده می نماید.

حالا اگر من کیست داشته باشم، پزشک چه اقدامی خواهد کرد؟
ابتدا پزشک در مورد مشکلات احتمالی که ممکن است کیست برای شما ایجاد کرده باشد سوالاتی خواهد کرد. مثلا این که درد در ناحیه پهلو دارید یا خیر و یا سابقه ایی از تب یا ادرار خونی را ذکر می کنید یا نه؟
اگر کیست شما کوچک باشد و هیج یک از شکایات فوق را نداشته باشید به احتمال زیاد اقدام درمانی خاصی نیز لازم نخواهد بود. فقط ممکن است پزشک صلاح بداند ۶ تا ۱۲ ماه بعد با سونوگرافی یا سی تی اسکن اندازه یا احتمال رشد کیست را پی گیری نماید. مجدداً یادآوری می گردد بسیاری از مردم اطلاعی از کیست کلیه خود ندارند و یا اصلا” نیاز به بررسی های اضافی یا پی گیری نخواهند داشت. اما اگر کیست کلیه بزرگ یا دارای رسوبات کلسیم باشد یا درون آن ها بجای مایع از بافت سفت پرشده باشد، آن وقت به بررسی دقیق تر و احتمالا درمان جدی تر نیاز می شود.
آیا جراحی برای برداشتن کیست لازم است؟
به احتمال قوی خیر، بیشتر کیست های ساده بدون خطر بوده و نیاز به جراحی ندارند. مگر اینکه کیست کلیه در حال رشد، یا علایمی ایجاد کرده باشد و یا پزشک به بدخیمی یا عفونی بودن آن مشکوک گردد. لازم به یادآوری است که در نوعی، بیمار ناشی از اختلال ژنتیک، کلیه ها در سنین بالای ۴۰ سال دچار کیست های متعدد پیشرونده شده و کم کم بافت طبیعی خود را از دست می دهند، در این حالت رژیم ها و درمان های نگهدارنده توصیه می شود.