، سایت سرگرمی، تفریحی، مجله تفریحی ایرانیان شاد

این مکمل ها در مناطقی که در آب به مقدار کافی فلوراید وجود ندارد یا خطر بروز پوسیدگی شدید به دلیل استعداد پوسیدگی یا وجود بیماری دیگر وجود دارد، تجویز می شود.

مکمل های موضعی
خمیر دندان:
تمام خمیر دندان ها یکسان نبوده و هر کدام دارای خصوصیت ویژه ای هستند. برخی از خمیر دندان ها دارای سدیم فلوراید و برخی دارای فسفات فلوراید یا دارای استانوس فلوراید هستند.

رایج ترین آنها خمیر دندان های دارای سدیم فلوراید هستند که برای کنترل پوسیدگی تاج دندان موثرترند.

انواع دارای استانوس فلوراید برای کنترل پوسیدگی سطوح ریشه در افراد مسن تر مفید هستند. استفاده متناوب از انواع خمیر دندان ها با مارک های متفاوت در این باره توصیه بهتری است. مسواک زدن با خمیر دندان حاوی فلوراید باعث به کارگیری موضعی فلوراید بر سطح دندان می شود. استفاده از این خمیر دندان ها به خمیر دندان های بدون فلوراید ارجح است.

دهانشویه ها و ژل ها:
محلول های دهانشویه فلوراید یا ژل ها که در خانه قابل استفاده هستند، هنگامی توصیه می شوند که دندان های فرد در معرض خطربالای پوسیدگی بوده یا دارای پوسیدگی های فعال متعدد بوده یا این که بیمار ارتودنسی است که بهداشت را بخوبی رعایت نمی کند.

نکته مشترک تمام محصولات فلورایددار آن است که بیمار تا ۳۰ دقیقه بعد از مصرف نباید دهان خود را بشوید و غذا یا مایعی استفاده کند.

دهانشویه های قابل استفاده در مدارس:

این برنامه در نواحی ای که میزان فلوراید آب آشامیدنی کم باشد استفاده می شود. در این برنامه که در برخی مناطق کشور ما نیز انجام می شود یکبار در هفته تحت کنترل معلم بهداشت مدرسه دهانشویه با غلظت ۲ / ۰ درصد فلوراید به مدت یک دقیقه در دهان حفظ شده و سپس محلول در فنجان یا لیوان خالی می شود تا قورت داده نشود. این روش نیز نسبت به سایر روش ها به نسبت ارزان تر و موثرتر است.