، سایت سرگرمی، تفریحی، مجله تفریحی ایرانیان شاد

 فعالیت جنسی در حاملگی می تواند تحت تاثیر عواملی قرار گیرد که از آن جمله می توان به این موارد اشاره کرد: شیوه جنسی زوج ها پیش از بارداری، مفهوم روابط زناشویی در نظر همسران، وضعیت سلامت جسمی و روانی و عوارض دوران بارداری، باورها و ویژگی های فرهنگی زوج ها، نحوه برخورد آنها به تغییرات فیزیکی زنان طی حاملگی و در ضمن ترس از صدمه به جنین در زمان نزدیکی…..

در بارداری محدودیت هایی برای روابط زناشویی وجود دارد که عبارت اند از:

• سابقه سقط یا تهدید به سقط یا زایمان زودرس

• سابقه انقباضات خود به خودی رحمی، خون ریزی و یا پارگی زودرس پرده دور جنین

• نارسایی دهانه رحم و همچنین تعداد زایمان های متعدد

• 4 تا ۶ هفته آخر بارداری

• سابقه فشارخون حاملگی

• برخی موارد دیگر که به وسیله پزشک یا ماما عنوان شود.

با وجود موارد بالا، اگر حاملگی طبیعی باشد و پزشک یا ماما مانعی برای نزدیکی زوج ها عنوان نکند روابط بلامانع است و در سه ماهه سوم با نظر پزشکی که حاملگی را پیگیری می کند نیز می تواند ادامه یابد. هرچند در حاملگی به خصوص ماه های آخر باید پوزیشن و وضعیت مناسبی در حین نزدیکی در نظر گرفته شود که به شکم زن حامله فشاری وارد نیاید.

پیش از این گفته بودم شاید بعضی خانم ها در حین بارداری به خصوص سه ماهه اول با کاهش میل جنسی روبه رو شوند که در برخی متون این مساله را به خستگی و تهوع ناشی از مراحل اولیه رشد جنین و جفت نسبت می دهند. در برخی از خانم ها این مساله درست به عکس اتفاق می افتد و منجر به افزایش تمایلات جنسی زن در سه ماهه اول می شود.
به طور کلی اگر منعی برای رابطه جنسی در بارداری نیست تعامل و تماس لازم است و نوازش کردن خانم ها در دوران بارداری به آرامش فکری و روانی آنها کمک می کند و موجب می شود فرزند شادتری به دنیا بیاورند و پس از زایمان نیز زودتر به زندگی زناشویی خود بازگردند. پس از تولد فرزند نیز عموما چند هفته (۶-۴ هفته) طول می کشد تا مادران بتوانند در کنار رسیدگی به نوزاد خود را برای رابطه جنسی آماده کنند. به خصوص در اوایل رشد بچه، ممکن است زوج ها حریم خصوصی نداشته باشند تا احساسات جنسی خود را بروز دهند. توصیه می کنم حتما به حفظ این حریم خصوصی در هر مرحله از زندگی بپردازید تا زندگی جنسی و به دنبال آ ن سایر ابعاد زندگی مشترک را با نشاط در کنار هم طی کنید.