، سایت سرگرمی، تفریحی، مجله تفریحی ایرانیان شاد

امسال قیمت گوجه فرنگی در پاییز به ۲۵۰۰ تومان رسید که طبق آمار بانک مرکزی نسبت به سال گذشته ۱۲۳ درصد رشد داشت و بعد از آن سیب زمینی با قیمت بالا خودنمایی کرد و الان نوبت به پیاز رسیده که با رشد ۶۴ درصدی نسبت به سال گذشته رکورد ۱۵۰۰ تومان برای هر کیلوگرم را بزند. به هر حال سالهاست قیمت این محصولات به یکباره تا حدی بالا می رود که همپا با لوکس ترین میوه ها آرزوی خرید را در دل مردم باقی می گذارد و بعد از آن سقوط قیمت به حداقل ممکن به حدی می رسد که کشاورز باید پول کارگر بدهد تا انبار سیب زمینی های فاسدش را خالی کنند، یک سال قیمت در اوج آسمانها و سال دیگر روی خاکسترها.
اگر چه قیمت بازار در کشور کلا از ثبات لازم برخوردار نیست اما اینگونه محصولات طی سالهای گذشته بالاترین نوسان تولید و قیمت را تجربه می کند، یک سال وفور نعمت برای مصرف کننده و حسرت برای تولید کننده و سال دیگر بر عکس، که اقتصاد خوانده ها به آن می گویند “منحنی تار عنکبوتی ” یعنی عرضه و تقاضا هماهنگ نبوده و براساس آن قیمت هم سیر منطقی ندارد.

*سریال سیب زمینی و پیاز چرا؟

در کشورهای پیشرفته قیمت نهاده های کشاورزی و خریدهای تضمینی از سال قبل اعلام می شود و کشاورز برای کشت آینده بر این اساس تصمیم می گیرد اما در کشور ما نوسان قیمت نهاده ها و محصولات امکان تصمیم منطقی را از او می گیرد و تنها قیمت سال جاری است که نوع کشت سال آینده را به کشاورز القا می کند اگر قیمت محصولی در سال جاری بالا بود سال آینده با فراوانی آن محصول قیمت بازار کاهش یافته و سال آینده چرخه برعکس تکرار می شود.
همچنین ورود واسطه های گوناگون به عرصه توزیع باعث شکل گیری قیمت های حبابی در محصولات کشاورزی شده که حتی این مسئله در الگوهای کشت کشاورزان هم تاثیر می گذارد و چون همواره الگوی کشت مناسبی از سوی متولیان تولید ارائه نمی شود بنابراین سیستم عرضه در بازار روند اصولی خود را از دست داده و متعاقب آن بازار هم بی ثبات می شود.
از سوی دیگر صنایع تبدیلی و تکمیلی به عنوان سوپاپ اطمینان که می تواند افزایش یا کاهش عرضه در بازار را تنظیم کند نیز در کشور به اندازه کافی نبوده و در بسیاری موارد توزیع مناسبی ندارد یعنی اصولا با نوع محصول تولیدی منطقه همگونی ندارد بنابراین نقش خود را به عنوان سوپاپ اطمینان به خوبی عمل نکرده و بازار دچار افزایش یا کاهش عرضه یا همان قیمت انفجاری و انقباضی می شود.
همچنین همانطوری که واضح است قیمت همبستگی بسیار نزدیکی با تولید و بازار دارد که در کشور ما هر کدام از اینها تحت نظارت دو وزارتخانه جداگانه است و تجربه سالهای گذشته نشان داده که این دو در تصمیم گیری های خود بیشتر به صورت مستقل عمل می کنند و به همین دلیل تولید و بازار در خط مستقیم سیر نمی کند.

*چه باید کرد؟

در گام نخست نیازمند به همگرایی تولید و متمرکز سازی تمام عوامل تاثیرگذار در آن هستیم به طوری که با جدا شدن بخش بازرگانی تولید از وزارت بازرگانی و نیز صنایع تبدیلی و تکمیلی از بخش وزارت صنایع و معادن و الحاق آن به وزارت جهاد کشاورزی این مسئله میسر خواهد بود.
در گام بعدی دولت باید با پایداری تولید به تثبیت قیمت نهاده ها و محصولات کشاورزی کمک کند تا کشاورز قدرت تصمیم گیری داشته باشد، در این راستا باید برنامه منسجمی برای حذف دلالان داشته و علاوه بر آن با طراحی الگوهای کشت مناسب برای هر منطقه مطابق با نیاز کشور و مدیریت و هدایت آنها با سیاست های اصولی از قبیل ارائه تسهیلات، خرید تضمینی و ارائه نهاده انگیزه شان را در عمل به این الگوها تقویت کند.
از سوی دیگر صنایع تبدیلی و تکمیلی باید به میزان کافی و مطابق با تولیدات منطقه احداث شود تا همواره به عنوان سوپاپ اطمینان ضمن جلوگیری از افزایش و کاهش بی رویه عرضه در منطقی کردن قیمت بازار نیز نقش ایفا کند.
دولت نیز باید با ابتکار و تدوین برنامه دقیق و روزآمد از قبیل شناسنامه دار کردن کشاورزان، ثبت تمام زمین های کشاورزی و با اتکا به آمارهای تولید و مصرف، برنامه ای طراحی کند که در آن تشکل ها نقش کلیدی داشته و حلقه اتصال برنامه های دولت و کشاورزان باشد میزان تولید هر محصول بر اساس نیاز کشور طراحی و اجرا شده در بخش بازار نیز با حذف واسطه ها و توزیع مناسب اجازه افزایش های بی رویه قیمت داده نشود.