، سایت سرگرمی، تفریحی، مجله تفریحی ایرانیان شاد

“قطبی در حد تیم ملی نبود. ” این جمله را بازیکنی می گوید که خودش جزء ضعیف ترین نفرات جام ملت های آسیا بود. این جمله را بازیکنی می گوید که درصد پاس های اشتباهش در بازی با کره از درصد پاس های درستش بیشتر بود. این حرف را بازیکنی می زند که در لالیگا از او بازی های دیگری دیده بودیم.

بله؛ جواد نکونام همان بازیکنی است که پیش تر قطبی را می ستود و از قهرمانی تیم ملی با مربیگری او می گفت: ” من بیشتر از هر کس دیگری اعتقاد دارم که می توانیم قهرمان جام شویم. ما می توانیم نوار بدشانسی هایمان را پاره کنیم. ” بله؛ تیم ملی می توانست قهرمان شود اگر فوتبال ایران برنامه داشت، اگر قطبی، قطبی بود و البته اگر نکونام، نکونام بود.
امروز کاپیتان تیم ملی از قطبی انتقاد می کند، امروز جواد نکونام از قطبی ایراد می گیرد و امروز شماره ۶ تیم ملی قطبی را در حد تیم ملی نمی داند اما سوال این است که آیا نکونام در جام ملت های آسیا در حد تیم ملی بود؟ آیا نکونام همان بازیکنی بود که انتظارش را داشتیم؟ آیا یک رهبر به معنای واقعی در درون زمین بود؟ آیا توانست تیم ملی را به خوبی در داخل زمین هدایت کند؟

هدف این نوشته حمایت از قطبی نیست چرا که او هم همانند سایر عوامل، در این ناکامی سهیم است. سوال اما این است که نکونام در این میان سهمی ندارد؟
امروز نکونام قطبی را به بی ادبی متهم می کند آن هم در حالی که در هتل شرایتون هر آنچه از دهانشان درآمد نثار خبرنگاران ایرانی کرد و خبرنگار روزنامه الرای قطر که در آن نزدیکی بود و فارسی می دانست تمام حرف های او را در قالب مصاحبه منتشر کرد. امروز کسی از بی ادبی سخن می گوید که در یک کشور غریبه هوای هموطن خود را نداشت.
امروز کسی از قطبی انتقاد می کند که خودش در بازی با کره ۳ بار به اشتباه توپ را پشت محوطه جریمه خودمان به بازیکنان حریف داد. امروز کسی بر قطبی می تازد که قرار بود عصای دست او باشد اما نه تنها این اتفاق نیفتاد بلکه بدترین بازی هایش را به نمایش گذاشت.

خیلی ها نکونام را با پارک جی سونگ مقایسه می کردند اما بازی با کره نشان داد تفاوت بیش از آن چیزی است که تصور می شد. پارک با یک حرکت بدن ۳ بازیکن ایران را جا می گذاشت و کمی آن طرف تر نکونام توپ را به راحتی از دست می داد.
می گویی قطبی دست تو را بسته بود اما آن همه سابقه بازی در لالیگا چه شد؟ آن جا هم این گونه توپ را لو می دهی؟ قطبی دست تو را بسته بود، اما آیا قطبی به تو گفته بود پشت محوطه جریمه ایران پاس اشتباه بدهی؟

برای این فوتبال که کاپیتانش در روزهایی که باید خوب باشد، خوب نیست؛ همان مربیانی خوب هستند که در بین دو نیمه در یک بازی ملی حرف های خاص به زبان می آورند. برای این فوتبال که بازیکنانش منتظر یک ناکامی هستند تا علیه سرمربی چند روز پیش شان موضع بگیرند همین نکونام ها کافی هستند. به قول بزرگی که می گفت: هرگز خطایتان را بیش از حد بزرگ نکنید، این را بهترین دوستانتان بی هیچ چشمداشتی برایتان انجام می دهند.