، سایت سرگرمی، تفریحی، مجله تفریحی ایرانیان شاد

محمدرضا فروتن که مناسب نقش های شهری است کارنامه ای متنوع و پر فراز و نشیب دارد. او گاه برای تنوع بخشیدن به کارنامه اش انتخاب های اشتباهی داشته است.

جوان لاغر اندامی که با صدای خش دار و چهره دوست داشتنی در دهه ۷۰ نمایشگر تصویر جوان های نسل تازه بود، نسلی عاصی که می خواست دنیا را از نو بسازد، حالا بازیگری میانسال است با کارنامه ای پرفراز و نشیب. بازیگری که در مقطعی بیش از همه با حضور در فیلم های مسعود کیمیایی شناخته و محبوب شد در سال های اخیر کوشیده تجربه هایی متفاوت را با کارگردان های نسل های مختلف به کارنامه اش اضافه کند.

کارنامه ای که بخش مهمی از آن در دهه ۷۰ شکل گرفته و با بازی در “مرسدس”، “اعتراض” و “قرمز” معنا پیدا کرده، در این سال ها و زمانی که فروتن گزینه اول بازی در نقش جوان عاصی و زخم خورده بود با بازی در فیلم “زیر پوست شهر” و “دو زن” سیمایی تازه از فروتن دیدیم.

فروتن در این دوران در کنار تجربه نقش های متفاوت به ستاره ای تبدیل شده بود که می توانست به فروش فیلم ها کمک کند، ستاره ای که نسل جوان او را به نمایندگی از خود و دنیایشان پذیرفته بود. با وجودی که دهه ۸۰ برای فروتن با درخشش در “شب یلدا” شروع شد انتخاب های او چندان هوشمندانه نبود، بازی در آثار آشفته و ضعیفی مانند “هشت پا” و “ملاقات با طوطی” امتیازی در کارنامه این ستاره نبود.

او آن قدر بد اقبال بود که در “سربازهای جمعه” یکی از ضعیف ترین فیلم های کیمیایی در سال های پس از پیروزی انقلاب هم نتوانست خاطره خوش همکاری های مشترکشان را زنده کند، علاقه او به سینمای کیمیایی و بازی در نقش جوان اول فیلم های او کمکی به حل مشکلات فراوان فیلم در حوزه فیلمنامه و روایت نمی توانست باشد!

فروتن در نیمه دوم دهه ۸۰ کارنامه ای پر فراز و نشیب از خود به جای گذاشت، از سویی در فیلم هایی برای مخاطب عام مانند “مجردها”، “نوک برج” و “بازنده” بازی کرد که موقعیت او را در رقابت با ستاره های نسل جدید تثبیت کرد و از سویی دیگر در تجربه های متفاوت مانند “به آهستگی”، “خاک سرد”، “وقتی همه خواب بودند” و “باغ های کندلوس” بازی کرد تا ثابت کند می تواند گزینه قابل اعتمادی برای کارگردان هایی باشد که فیلم های هنری و مخاطب خاص می سازند.

در این مقطع فروتن خودخواسته پرسونایی را که دهه ۷۰ شکل داده بود با بازی در نقش جوان هایی ساده دل و شیرین عقل یا مردانی از طبقه پائین جامعه شکست. البته نتیجه در بعضی موارد مانند “به آهستگی” و “دیگری” قابل قبول بود و در بعضی فیلم ها مانند “وقتی همه خواب بودند” یا “خاک سرد” و “دعوت” نقطه قابل توجهی در کارنامه این بازیگر نیست.

محمدرضا فروتن یکی از مهمترین بازیگران سینمای ایران پس از پیروزی انقلاب است، مانند هر بازیگر حرفه ای کارنامه اش نقاط ضعف و قوت دارد اما هرجا درست و هوشمندانه انتخاب کرده می توان هوش و استعداد بازیگری اش را تشخیص داد. در “کنعان”، “چهل سالگی” و “عیار ۱۴″ حضور او مقابل دوربین و در نقش مردان شهری دوست داشتنی و یادآور روزهای اوج ستاره ای است که می توانست تماشاگر را خیره کند.

حاصل تجربه گری های محمدرضا فروتن نشان می دهد که او بازیگری مناسب نقش مردان شهری است، بازی در نقش جوان هایی شیرین عقل و عقب مانده یا مردان روستایی با توجه به ویژگی های کارنامه فروتن و جنس بازی او نمی تواند چندان دلچسب باشد. فروتن باید بداند تنوع نقش آفرینی به معنای بازی در قالب شخصیت های مختلف و متنوع نیست. می توان در قالب نقش هایی به ظاهر شبیه و از یک طبقه و جنس هم بازی متفاوت را تجربه کرد.